Publieke ruimte: park of parkeerplaats?
Kijkend naar de wijk vanaf mijn Utrechtse dakterras, valt me regelmatig op dat er zo weinig mensen op straat zijn. In Nederland hebben we te stellen met weinig ruimte en een groot deel van die ruimte in mijn directe omgeving wordt gebruikt voor gebouwen om te wonen en werken. Daartussen is in de laatste decennia een ander object de dominante factor geworden: de auto. Volgens het CBS nam het aantal auto's in Nederland tussen 1987 en 2005 toe van 4,7 tot 7 miljoen, relatief nam het aantal auto's per 1000 inwoners tussen 1993 en 2004 toe van 355 tot 425. Ik misgun niemand een auto (ik heb er zelf ook een), maar al die auto's nemen een groot deel van de publieke ruimte in (wegen, parkeerplaatsen). Nu hebben auto's en wegen een grote praktische waarde, maar weinig genotswaarde. Wie geniet er van de rijen auto's in de straat of van de wegen? En in hoeveel mooie delen in de stadscentra kun je door de auto's de stad niet meer zien? Op de postzegels die wij onze leefomgeving noemen, is de druk op de publieke ruimte door auto's te hoog geworden.
We vinden de auto belangrijk, maar hebben geen aandacht voor alternatieven. De problemen van de automobilist (files, parkeerruimte) staan in het ruimtelijk beleid centraal. Het resultaat zie je buiten...
Kunnen we de mensen niet gewoon centraal stellen? Of beter: kinderen! Als een stad een fijne plaats is voor kinderen zal dat ook voor de andere inwoners gelden. Laten we hier een les leren van de succesvolle ex-burgemeester van Bogota, Enrique Penalosa: ''In Bogota, our goal was to make a city for all the children. The measure of a good city is one where a child on a tricycle or bicycle can safely go anywhere. If a city is good for children, it will be good for everybody else. Over the last 80 years we have been making cities much more for cars' mobility than for children's happiness''.
Om ruimte voor groen, recreatie en ontmoetingen te creëren (en dus mogelijkheden om mensen weer naar buiten te krijgen), zijn oplossingen nodig om de auto minder dominant aanwezig te laten zijn. Ideeën hierover worden vaak afgedaan met het argument dat ze te omvattend of onbetaalbaar zijn. Dit getuigt mijns inziens van een korte termijn denken. Visie leent zich niet voor de korte termijn, maar is een kwestie van richting geven, van kleine stapjes, ondersteund door vele mensen. De huidige dominantie van de auto op de inrichting van de publieke ruimte is een voorbeeld van zo'n ongewenste richting; maar is ook gecumuleerd uit diezelfde kleine stapjes. Als we samen besluiten die visie te verleggen, kunnen we met kleine stapjes progressie maken.
Het effect kan groot zijn. Een omgeving waarin mensen graag willen zijn, schept ook meer gevoel voor veiligheid, brengt mensen weer bij elkaar. En mensen die bij elkaar zijn, communiceren, waardoor de betrokkenheid van de buurt toeneemt en mensen zich makkelijker en sneller zullen organiseren. Weinigen voelen zich aangesproken om voor de huidige inrichting van de publieke ruimte te vechten, maar dat verandert als er iets moois op het spel staat. Laten we er dan ook iets moois van maken! In wat voor omgeving zou jij willen wonen? En hoe kunnen we ervoor zorgen dat die omgeving ook ontstaat?
Geplaatst door Marc in Lokaal op 04 12 05
vier reacties / Geen trackbacks
vier reacties:
Even leuke link toevoegen. Creatieve manier om van een parkeerplaats een park te maken:
http://bldgblog.blogspot.com/2005/12/its..
Marc - 20 12 05 - 23:33
Nog eentje, http://www.rebargroup.org/projects/parki..
Het lijkt erop dat er meer mensen liever een park voor hun deur hebben dan een parkeerplaats ;)
En hier heeft iemand nagedacht over hoe je de auto helemaal overbodig te maken door steden anders te bouwen: http://www.carfree.com/topology.html
Rikkert (Email) (URL) - 11 01 06 - 15:34
Ik denk niet dat mensen liever een park voor de deur hebben dan een parkeerplaats. Ik denk dat mensen die dat willen een parkeerplaats op eigen terrein hebben. Denk hierbij aan carport/oprit/garage.
Ik vind het wel raar dat we er eerst iets moois van zouden moeten maken voordat de mensen bereid zijn om ervoor te vechten. Je zou toch zeggen dat je gaat vechten voor iets dat je veranderd wilt zien. Dus als het alleen maar parkeerplaatsen en weg zijn, en je eigenlijk een park wilt.
Dit lijkt mij het zoveelste voorbeeld van absolute betutteling van de burger door de overheid.
Daarnaast geeft de stijging van het aantal auto’s ook aan dat er waarschijnlijk meer automobilisten bij zijn gekomen. Autmobilisten zijn nu net de mensen die blij zijn met grote, brede wegen en grote uitgebreide parkeerplaatsen.
Wanneer we de steden onbereikbaar gaan maken voor auto’s neemt de economische aantrekkelijkheid van die steden af, de reden in de eerste plaats dat het steden zijn geworden. Het is natuurlijk wel aardig zo’n stad zonder auto’s, maar koop maar eens een breedbeeld tv bij de Media-Markt in Hoog-Catherijne, terwijl je daar alleen met de fiets mag komen…....
Ik moet zeggen dat ik de denktrend van de plaatser van dit stuk een rare cyclus
1. De omgeving is nu lelijk en moet veranderd worden in een waardevolle
2. Wanneer de omgeving mooi en waardevol is, zullen mensen ervoor willen vechten
3. Op het moment dat mensen ervoor gaan vechten, is er klaarblijkelijk iets of iemand die iets wil veranderen.
4. Dit laatste kan alleen de overheid zijn, precies diegene die er in de eerste plasats een mooie, waardevolle omgeving van hebben gemaakt.
Ik zou dus zeggen: besteed aandcaht voor groen in de randgemeentes van de steden, hou die zoveel mogelijk auto-vrij of zorg voor prive parkeergelegenhied voor bewoners. Maak van de steden een duidelijk, makkelijk te bereiken verkeerscentrum waar alle economische activiteiten kunnen plaatsvinden, mensen kunnen nu immers groen wonen in de randgemeenten.
Als je dan op je dakterras wordt vergast door de auto’s kan je het ook niet meer stil op straat noemen :))
Marc
Marc (Email) - 13 02 06 - 10:47
Marc, ik denk het artikel iets anders bedoelt. De centraliteit van de auto in de ruimtelijke ordening is niet echt bevorderlijk voor de sociale dynamiek in de publieke ruimte. Door de publieke meer in te richten voor mensen in plaats van auto’s creeer je een situatie waar meer sociale cohesie kan ontstaan. Mensen gaan zich meer verantwoordelijk voelen voor hun omgeving, etc.
Dat hoeft overigens de bereikbaarheid niet altijd in de weg te staan. Of in ieder geval niet hinderlijk. Binnensteden die auto’s “weren” (lokaliseren eigelijk meestal) zien doorgaans hun bezoekersaantallen eerder stijgen dan dalen. Woonwijken die ingericht zijn op mensen in plaats van auto’s staan de bereikbaarheid van economische centra al helemaal niet in de weg.
Als je ziet hoe veel van onze publieke ruimte is gereserveerd voor auto’s lijkt me de vraag of we daarin soms niet wat doorschieten niet ongepast. En gezien de luchtkwaliteit in de steden kan wat meer groen geen kwaad. De tradeoffs die “asfalt” met zich meebrengt worden denk ik nog wel eens over het hoofd gezien. Dat betekent niet dat je auto’s helemaal uit steden moet bannen, maar er misschien wel wat verstandiger mee om kan springen.
Rikkert (Email) (URL) - 20 02 06 - 06:15
Geen trackbacks:
Trackback link: